خسرو شکیبایی هم...

در شناسنامه اسمش «خسرو» است ولی خانواده و بچه محل‌ها او را «محمود» صدا می‌کردند. خسرو شکیبایی متولد فروردین ۱۳۲۳ در خیابان مولوی تهران.
پدر خسرو سرگرد ارتش بود و وقتی او ۱۴ ساله بود بر اثر سرطان از دنیا رفت.
او قبل از اینکه وارد عرصه تئاتر شود ، در حرفه‌هایی چون خیاطی و کانال سازی وآسانسور سازی کار می‌کند. در ۱۹ سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر می‌رود و بعد از مدتی به عباس جوانمرد ، معرفی و به صورت کاملا حرفه‌ای بازیگر تئاتر می‌شود.
او تحصیلاتش را در رشته بازیگری در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان برد.  «خسرو شکیبایی» ۱۳ مهر سال گذشته نیز به دلیل حادشدن بیماری‌اش و ابتلا به دیابت در بستری شده بود اما به درخواست خودش، این خبر تکذیب شد.  اما در جمعه ۲۸ تیر ۱۳۸۷ ...

ناگهان چه زود دیر شد!

خسرو شکیبایی هم رفت و به خاطره های خوش پیوست ...

روحش شاد و یادش گرامی

|+|

ساعت

دیروز رفتم ساعت بخرم اما هیچ ساعتی رو قشنگتر از ساعتی که

 پیدات کردم ندیدم....

 

|+|

لیلی یک ماجراست!

                                                            حرف اول:

                                                 و خداوند عشق را آفرید ...

خدا گفت :ليلي يك ماجراست ، ماجرايي آكنده از من .
ماجرايي كه بايد بسازيش .
شيطان گفت : تنها يك اتفاق است . بنشين تا بيفتد .
آنان كه حرف شيطان را باور كردند ، نشستند
و ليلي هيچ گاه اتفاق نيافتاد .
مجنون اما بلند شد ، رفت تا ليلي را بسازد .
خدا گفت : ليلي درد است ، درد زادني نو ، تولدي به دست خويشتن .
شيطان گفت : آسودگي ست . خيالي ست خوش .
خدا گفت : ليلي ، رفتن است ، عبور است و رد شدن .
شيطان گفت : ماندن است . فرو ريختن در خود .
خدا گفت : ليلي جستجوست . ليلي نرسيدن است و بخشيدن
شيط ان گفت : خواستن است . گرفتن و تملك .
خدا گفت : ليلي سخت است . دير است و دور از دست .
شيطان گفت : ساده است . همين جا و دم دست
و دنيا پر شد از ليلي هاي زود . ليلي هاي ساده اينجايي .
ليلي هاي نزديك لحظه اي .
خدا گفت : ليلي زندگي است . زيستني از نوعي ديگر .
ليلي جاودانه شد و شيطان ديگر نبود
مجنون ، زيستني از نوعي ديگر را برگزيد و مي دانست كه ليلي تا ابد طول مي كشد ليلي گريه کرد
ليلي گفت : امانتي ات زيادي داغ است . زياد تند است .
خاكستر ليلي هم دارد مي سوزد ، امانتي ات را پس مي گيري ؟
خدا گفت : خاكسترت را دوست دارم ، خاكسترت را پس مي گيرم .

ليلي گفت : كاش مادر مي شدم ، مجنون بچه اش را بغل مي كرد .
خدا گفت : مادري بهانه عشق است ، بهانه سوختن ؛ تو بي بهانه عاشقي ، تو بي بهانه مي سوزي .
ليلي گفت : دلم مي خواهد ، ساده ، بي تاب ، بي تب
خدا گفت : اما من تب و تابم ، بي من مي ميري
ليلي گفت : پايان قصه ام زيادي غم انگيز است ، مرگ من ، مرگ مجنون ، پايان قصه ام را عوض مي كني ؟
خدا گفت : پايان قصه ات اشك است . اشك درياست ؛
دريا تشنگي است و من تشنگي ام ، تشنگي و آب . پاياني از اين قشنگتر بلدي ؟
ليلي گريه كرد . ليلي تشنه تر شد .
خدا خنديد .
خدا گفت : زمين سردش است . چه كسي مي تواند زمين را گرم كند ، ليلي گفت : من .
خدا شعله اي به او داد . ليلي شعله را توي سينه اش گذاشت سينه اش آتش گرفت . خدا لبخند زد . ليلي هم .
خدا گفت : شعله را خرج كن . زمين ا م را به آتش بكش
ليلي خودش را به آتش كشيد . خدا سوختنش را تماشا مي كرد .
ليلي گر مي گرفت .
ليلي مي ترسيد . مي ترسيد آتش اش تمام شود . ليلي چيزي از خدا خواست . خدا اجابت كرد .
مجنون سر رسيد . مجنون هيزم آتش ليلي شد . آتش زبانه كشيد . آتش ماند . زمين خدا گرم شد .
خدا گفت : اگر ليلي نبود ، زمين من هميشه سردش بود .

                                                        حرف اول و حرف آخر:

                               خدا مشتی خاک برگرفت .می خواست لیلی را بسازد.
                        از خود در او دمید...و لیلی پیش از آنکه با خبر شود عاشق شد.

                       سالیانی است که لیلی عشق می ورزد.لیلی باید عاشق باشد.
                                               زیرا خدا در او دمیده است .
                                       وهر که خدا در او بدمد ,عاشق می شود.
                                         لیلی نام تمام دختران زمین است ,

                                                        نام دیگر انسان.

|+|

عجیب بود

                                                                حرف اول:

      آمده بودم ، باشم صدای بودنت همان زمان که می پنداشتی دنیا صدایت را گم کرده

 

خیلی عجیب بود ! دیدن چهره دکتر گیل آبادی خیلی عجیب بود .... دکتر گیل آبادی و غصه؟؟!

۴ شنبه ۸/۳/۸۷ خیلی عجیب بود ... واسه همه

وقتی دکتر مسعود احمدی (مدیر رادیو جوان) رو دیدم یکدفعه دلم واسه دکترگیل آبادی تنگ شد ! عجیب بود چون دکتر گیل ابادی بغل دست دکتر احمدی نشسته بودن !

وقتی آیتم آقای صادق داوری فر پخش شد به جای اینکه همه بخندیم همه میخندیدیم!!!

این میخندیدیم با اون میخندیدیم فرق داره! عجیبه ولی مثل هم نوشته میشن !

 وقتی دکتر توی چشم تک تکمون نگاه میکردن و متن زیباشونو با صدای زیبای خودشون میخوندن نمیدونستیم باید ما هم بهشون نگاه کنیم یا سرمونو بندازیم پائین ! باید لبخند بزنیم یا نه جدی جدی باشیم ! همه اینا عجیب بود ...

 وقتی به دکتر گفتم: شغل و پست جدیدتونو بهتون تبریک میگم و امیدوارم مثل همیشه موفق باشید ... و دکتر فقط یه لبخند زد خیلی عجیب بود ...

وقتی به کادوهای روی میز که بچه های هر گروه خریده بودن نگاه میکردم اون موقع بود که میفهمیدم بچه ها چقدر دکتر رو دوست دارن ... البته نه فقط به اندازه سکه ها و دیگر هدایایی که خریده بودن بلکه به اندازه جمله هایی که از ته دلشون واسه دکتر روی یه لباس نوشته بودن و امضا کرده بودن ...

وقتی دکتر خجسته اومدن و شروع به سخنرانی کردند اون موقع فهمیدیم که چرا به دکتر خجسته میگن خجسته! ... ایشون با انرژی فراوانشون و با حرفهای شیرینشون به مدت چند دقیقه همه ما رو شاد کردن ... گوش کردن به صحبتهای دکتر خجسته خیلی شیرینه ...

وقتی دکتر احمدی داشتن صحبت میکردن توی دلم احساس کردم ایشون هم باید مدیر فوق العاده ای باشن ...

برای دکتر گیل ابادی و زحمات فراوانش از طرف خودم تشکر میکنم و خسته نباشید میگم...

 

                                                            حرف آخر:

                 حال با رفتنم خواهی آموخت فاصله ی بین رفتن تا رفتن را..........

|+|

خیر است !

                                                                حرف اول:

                                                                .........

سلام ....

نمیدانم راجع به برکناری دکتر چه باید بگوییم ! اصلا" نمیدانم در این جور مواقع چه میگویند ....! اصلا" نمیدانم در این جور مواقع چیزی هم میگویند؟! اصلا"...

آیا دکتر مدیر بدی بودند؟!  آیا دکتر کوتاهی کردند؟! آیا چه شد که دکتر رفت؟! آیا باز برمیگردند!؟!!!

آیا کسی چه میداند ؟! منظور این است که آیا کسی چیزی میداند؟!!

جواب همه این سوالات به غیر از "آیا چه شد دکتر رفت؟!"  "خیر" است ! مثل همین اتفاقی که افتاده خیر است!

به نظر شما آیا چه شد که دکتر رفت؟!  آیا آقای خجسته در فکر رادیو جوان بوده اند یا در فکر دکتر؟ شاید هم این دو در فکر آقای خجسته بودند که خیلی با هم فرقی نمیکند ! مهم اینه که در فکر هم بودند!

پست قبل: هدف چه بود؟! هدف از این کار چه بود؟ آیا ارکیده هاشمی میدانسته که میخواهد چنین اتفاقی بیفتد که پست قبل را به موضوع هدف اختصاص داده که در ادامه دارد چنین سوالی مطرح میکند ؟

"خیر " است! مثل تمام اتفاقاتی که افتاده! برای آقای احمدی مدیر جدید شبکه رادیویی جوان شبکه همه پسند و شبکه جوان پسند و شبکه حرفهای جدید و شبکه متفاوت و شبکه ای که طرفدارانش واسش نوشابه باز میکنند آرزوی موفقیت میکنیم ! وارد حاشیه شدیم منظورمان آقای احمدی بود!

در ضمن جای حرف اول و آخر را هم پر کنید ...

                                                                حرف آخر:

                                                                 ......... 

|+|